maandag 20 februari

Vandaag moet ik toch weer eens schrijven. Het is te lang geleden. Het was druk de laatste tijd en ik was moe. Nu heb ik gelukkig geleerd op de training van de Healingrooms in Den Haag dat je je immuunsystem mag aanspreken en toespreken met woorden van God uit de bijbel, dus dat ga ik maar weer eens praktiseren. Ik vertel wel hoe het werkt. Het moet ook voor moeheid werken.

Alexander en ik hebben ook gebeden tegen die vogelgriep. dat kwam ook een beetje door die training. Waarom zouden we geen grote dingen van God vragen? Mathilde van de Ridder, die deze trainingen houdt, zei, dat Jezus heeft gezegd dat we tegen een berg moeten spreken: hef je op en zak in de zee. Nu is dat geen echte berg, want dan ben ik in Nederland natuurlijk al gauw uitgesproken. Maar dat is een geestelijke berg: grote moeilijkheden, problemen, ziekte, dingen waar je niet overheen kunt zien. Natuurlijk wist ik dat wel, dat dat in de bijbel stond, maar ik wist nooit goed hoe je dat dan doen moest. Spreken dus. Ze zei dat Nederlanders de neiging hebben om dan maar te gaan zitten wachten tot de berg zich verplaatste. Ja, dat heb ik dus ook jaren gedaan. Ik ben jaren ziek geweest, totdat ik me er echt geestelijk tegen ging verzetten en in geloof ging uitspreken: "luister lichaam, Jezus heeft je pijn gedragen, wees ermee gezegend." dat deed ik vasthoudend iedere dag. Na een paar maanden ging al de pijn weg. Ongelofelijk? Maar toch waar. In een periode van twee jaar is mijn rolstoel de deur uit gegaan, mijn scootmobiel  en mijn badlift ook. Ik ben in die tijd ook behandeld door een christen-osteopaat, die ook voor mij bad en ziedaar het resultaat. Ik had ook nog wel wat psychologenhulp, waardoor ik uit een heel hulpeloze mindset was gekomen en al met al voel ik me behoorlijk gezond, alleen, zoals ik zei nog moe. Maar dat ga ik ook aanpakken. Misschien moet ik wat meer sporten, mijn hond is sinds de zomer weg, dus ik loop niet meer zo veel buiten en dat is toch wel erg gezond.... Ik ben een erg dankbaar mens. Ik kan weer wandelen, fietsen, boodschappen doen, uren winkelen en naar het museum zonder al die lastige hulpmiddelen.

Om nog even op die vogelgriep terug te komen: mijn man en ik en nog iemand bij ons in de auto hebben ertegen gebeden, dat het bij de grens van Nederland zou stoppen. Nooit geschoten is altijd mis. Dat geldt ook voor het bidden met zieken en het opwekken van doden, als je het niet probeert, gebeurt er helemaal niets en we hebben nu toch een paar keer meegemaakt, dat er iemand echt genezen werd: migraine, allergie, een gaatje in het hart, griep.... Dus ik ben erg benieuwd, wat er gaat gebeuren met die vogelgriep in Nederland.

maandag 6 februari... mistig

Ik heb een aantal wijzigingen in mijn log gemaakt vandaag, want ik werd aardig gebugd door een aantal lieden die het niet eens waren met wat ik schreef. Ben benieuwd of het helpt.

Vandaag is het mistig en misschien wel mistig in de wereld. Het verbranden van ambassades in het wereldnieuws schokte mij dit weekend. Tegenstellingen worden sterker in de wereld. ook in nederland en ook onder christenen. Het "gebug bewees dat weer eens. O Jezus, hoe lang duurt het nog voordat uw gemeente opstaat in geloof en werkelijk een overwinnend leger wordt?

Ik verlang zo naar de doorbraak van de kracht van God in de gemeente van Jezus Christus.

 

 

maandag 23 januari 2006

Ik las vorige week donderdag opnieuw in het boek van Wilkin van der Kamp: Het wonder van het Kruis. Ik las het hoofdstuk over wat jezus deed toen Hij was gestorven aan het kruis. Wilkin beschrijft dat heel indringend. Het werkte als openbaring voor mij. Ik was diep onder de indruk over hoe hij beschrijft dat Jezus het dodenrijk inging en daar de dood overwon. Het bracht mij tot een intense aanbidding van hem die de dood voor mij heeft overwonnen. Lange tijd lag ik op mijn knieen en huilde. Ik las in 1 Corintiers 15 hoe de laatste vijand, de dood volkomen overwonnen is en geen stimulans meer heeft omdat de zonde door Jezus is overwonnen. Hij heeft de wet vervuld, zodat wij vrij mogen zijn in Hem!

In de Healingroom op vrijdag hebben we een geweldige tijd van voorbede en bediening gehad. Ons team groeit en we ervaren zo bijzonder de aanwezigheid van de Heilige Geest. Er waren drie clienten, waarvan er twee voor de eerste keer.Er komen ook meer en meer mensen naar ons toe buiten de Healingroom om met een verzoek voor gebed voor genezing. Niet dat dat te maken heeft met hoe goed wij zijn, want ik ben er van overtuigd, dat Hij dat wil doen door ieder kind van God dat vervuld is met de Heilige Geest.

 Het gaat er om: ben ik beschikbaar? Wil ik dat de Heilige Geest mijn leven leidt? Ik heb donderdag mijn leven opnieuw aan de Heer gegeven. Hij mag de baas zijn in mijn leven. Ik wil doen wat Hij me zegt.

 

 

 

Lees verder...

dinsdag 17 januari

Waar zal ik beginnen vandaag. Allereerst wil ik nog even die website van Todd Bentley goed op de log hebben: het is:

www.freshfire.ca

Okay, dat is dat. Vandaag waren we op ziekenbezoek bij een jonge vrouw met een ernstige darmziekte. Ze ligt in het ziekenhuis aan een infuus. Ik was samen met iemand van onze gemeente. We zijn naar het stiltecentrum gegaan en hebben daar met haar gepraat en gebeden.

Wat me nu ook weer opvalt, dat er soms een misverstand is over God. Alsof Hij ziekte toelaat of zo. En veel mensen denken dat ook. Ik wil daar een beetje over filosoferen. Natuurlijk is er die hele oude kwestie over het lijden. Dat wordt al aangesneden in een van de oudste boeken van de bijbel, het boek Job. Wat was die man goed zeg, als mensen hem zagen, dan hielden ze de mond al dicht, uit respect voor wat hij zou gaan zeggen. Hij deed echt alles goed, leek het... En zo, vertelt de bijbel, is er een discussie tussen God en de duivel. God zegt vol trots tegen de duivel: Heb je ook gezien wat voor geweldige vent Job is en hoe hij Mij dient? Dan wijst de duivel God erop, dat het wel logisch is, dat Job het zo goed doet allemaal, want hij is rijk en gezond, heeft een lieve vrouw en leuke kinderen en schoonkinderen, dan is het wel heel gemakkelijk om God te dienen,toch, God?? Maar hoe zou dat zijn als hij dat allemaal niet had?

En dan, ja, dan laat God toe.... dat Job door de duivel wordt beroofd van alles, bijna, niet van zijn leven en niet van zijn vrouw. Wat een drama!

En daar komen wij aan: Had God dat niet kunnen voorkomen? Is dat nou een God van liefde? Als Hij een God van liefde is, waarom deed Hij dan niks? De vrouw van Job doet ook nog een duit in het zakje: Wil je zo'n God nog wel dienen? Geef er nu maar de brui aan!

Maar Job gaat daar niet in mee. Hij blijft God trouw. Hij zegt: Zal ik het goede wel van God aannemen en het kwade niet? En steeds in het boek Job zie je dat Job verschrikkelijk worstelt met dit alles. Hij vervloekt zelf zijn geboortedag.Was ik maar gestorven op die dag... Nee, Job is geen softe vent. Hij beschrijft precies hoe hij zich voelt. Maar hij beschrijft ook hoe hij tegen God aankijkt. Interessante stof om te lezen. Het kon nu geschreven zijn. En helemaal op het eind, gaat God hem persoonlijk antwoorden. Als al zijn vrienden zwijgen, als niemand meer wat te zeggen heeft, dat spreekt God, in een storm nog wel. Hij legt uit dat Hij de oorsprong is van alles op deze wereld en dan vraagt Hij aan Job: Wil jij Mij ter verantwoording roepen? En dan ziet hij het in. Wie ben ik tegenover Hem? En als God nog een keer in een storm tegen hem spreekt, zegt hij: Ik had van U gehoord, maar nu heb ik U ontmoet en hij heeft spijt van hoe hij tegen God had gesproken.Daarna gaat het heel goed met hem. Hij wordt weer gezond.Hij leeft nog twee keer zo lang en wordt rijker dan ooit en krijgt opnieuw zonen en dochters.

Wordt hierdoor de vraag naar het lijden opgelost? Gaat het God soms om die ontmoeting???? Lees volgende keer verder.

 

 

 

zaterdag 14 januari 2005

Deze week ben ik een beetje lui geweest, een aantal pastorale gesprekken, wat vertaalwerk, een ziekenbezoek en veel telefoon en mail. Verder niet. Ik heb het boek "Huizen die de wereld veranderen" uitgelezen. Het sprak me erg aan. Ik ben er van overtuigd, dat relaties het beste tot hun recht komen in kleine groepen, of je dat nu cellen noemt of huiskerken of kringen, dat maakt niet zoveel uit. "Open je huis, open je keuken en open je koelkast!" vond ik een leuke slogan. Ik denk persoonlijk, dat een grote gemeente, waar de nadruk op de zondag ligt, zijn langste tijd gehad heeft. Samen kerk zijn door de week is, denk ik, veel belangrijker. De kerk moet de maatschappij in.

Ik keek donderdag even naar het programma van Char. Nu zal iemand misschien denken, "Wat moet een christen bij zo'n programma?" Ik vind, juist een christen. Eigenlijk kunnen wij nog wel van zulke mensen leren. Die Char leek een heel bewogen mens. Of ze dat echt is weet ik natuurlijk niet, TV is illusie. De presentatrice vond ik in ieder geval niet zo heel echt overkomen. Niettemin zouden wij als christenen voorop moeten lopen in bovennatuurlijke zaken. Wij dienen een bovennatuurlijke God en Hij wil ons openbaring geven door de Heilige Geest. Daar hebben we de doden helemal niet bij nodig. Bovendien zegt de bijbel heel duidelijke dingen over het contact met de geesten van doden in o.a. Deuteronomium 18. Wij hebben in het westen als christenen die hele boel aan de kant geschoven met onze rationele instelling. Dat is zeker door de zogenaamde Verlichting versterkt. Toen kregen we al een instelling van : Wat niet te bewijzen is, dat bestaat niet. De laatste tijd is er een hele verandering op gang gekomen, maar heel veel christenen zijn nog steeds bang, lijkt het wel, om zich bezig te houden met dingen als openbaringen, visioenen, kennis vanuit de hemel en engelenverschijningen. Daar hebben we misschien wel iets laten liggen. We bestempelen dit nog te vaak als bijzonder en voor speciale momenten. Als ik iemand van buiten de kerk vertel dat wij ons bezig houden met genezing en handoplegging en het versturen van zakdoekjes, dan is de verbinding met Jomanda al snel gelegd. Jammer eigenlijk, want het hele nieuwe testament, het tweede gedeelte van de bijbel staat er vol mee en ook de oude profeten hadden meermalen visioenen en gesprekken met engelen.

E is een Amerikaanse vrouw die er erg veel mee doet en ook een tv-programma maakt over deze dingen en dat is Patricia King. Zij inspireert me erg, moet ik zeggen. Je kunt meer over haar lezen in "lees meer".

Hier laat ik het maar even bij voor vandaag.

Lees verder...